Arınma k

Güneşli, bulutsuz bir günde yağan sağnakla arınsın ruhum. Saf suyun aktığı yerlerimde toprak kokusunun izi kalsın buram buram, rüzgarla dans eden. Toprak örtsün üstümü uyurken, toprağın rengi olsun tenim, gözlerim, saçlarım. Toprakla dolsun tıka basa saç diplerim, tırmaklarım, ruhum. Boynumdan belime akan o sakin akarsu duru olsun. Öyle duru, öyle berrak ki şeffaf olsun cam gibi. Bembeyaz çakıltaşlarıyla buluşsun belimde saçlarımdan boynum boyunca sürüklenen taze toprak. Yemyeşil defne yaprakları takılsın göğüs uçlarıma suda sürüklenirlerken. Yavaş yavaş kaplasın ruhumun zırhı bedenimi, görünmesin kaybolsun, toz yeşile bürünsün tenim. Ruhumu soktuğum huzur ırmağında acılarım, yaralarım, eziklerim erisin, kaynasın kırıklarım, yırtıklarım sanki hiç gerçek olmamış gibi. Şeffaf çıkayım okyanusumdan ki kimse görmesin ne beni ne yamalarımı. Gücüm de zayıflığım da bana kalsın, sadece bana.
Saçlarım ruhuma dolanmadan salınsın artık rüzgarda. Göğüs kafesim dar gelmesin ruhuma artık. Kalbim kadar sevebilsem, hesap yapmadan..
Ah bir inanabilsem adil adalete…