İçimdeki Nehir

Bir nehir geçer küçükten beri içimden, zaman zaman avuçlarımdan bazen de göz pınarlarımdan taşan, sadece akışını seyrettiğim durduğum yerden. Gözbebeklerimden fazlasının takip etmeye cesaret edemediği o nehir, ayaklarımın üstünden geçmekte şu günlerde. Her an daha da kendimi bıraktığım serinliği kalbimdeki ateşi sakinleştirmekle meşgulken, göz açıp kapadıkça iyiden iyiye berraklaşan suyu dipteki taşları okumam için zorluyor adeta beynimi. Okudukça derinleşen su belimi aştı şimdilerde. Okunacak daha öyle çok taş var ki. Birazcık daha kaldı kendini bırakmaya, son değil başlangıca doğru. Bırakmadan henüz kendimi serin huzura, kulaklarımda şimdiden çalmaya başladı bile;
The Power of Orange Knickers.. 10.06.2010