Kan sonsuza akıyor sanki damarlarımda,
Ne kaynağı belli ne de nerede son bulacağı.
Damarlarım çıkmaz sokak.
Yemyeşil çimenlerle kaplı bulutlarda gezinmek ne iyi gelirdi...
Pembe avuçlarımdan akıyor hayat tatlı, yumuşak tadımıyla. Üstümde masmavi huzur bulutları dolanıyor yüklü, tam da sağ elimin parmak uçlarıyla zariften kavramışım zevk kadehimi...
Karakutu kullanmıyorum artık.
Soydum ruhumu tenime varıncaya kadar.
Savunmasız seviyorum artık, en ufak hesabı bile karıştırmadan.
Şarkıların insanlara yaşattığı anlar... İşte hayatımın en vazgeçilmez kısmı.
Dg
28.04.2006
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder